Znaczenie wysiłku fizycznego

Regularna aktywność fizyczna jest nie tylko korzystna, ale konieczna dla zdrowia. Ludzie są biologicznie przystosowani do regularnego wysiłku. Jest on potrzebny do dobrego samopoczucia i właściwego funkcjonowania organizmu. W ostatnich kilkudziesięciu latach doszło do gwałtownej zmiany trybu życia i pracy polegającej na ograniczeniu aktywności ruchowej. Nawet prace uznawane tradycyjnie za fizyczne np. w budownictwie często są zmechanizowane. Praca operatora koparki czy walca, ma dziś więcej wspólnego z pracą siedzącą niż fizyczną. W efekcie mamy do czynienie z epidemią chorób cywilizacyjnych: np. otyłości, cukrzycy, zaburzeń nastroju. By uniknąć  niepotrzebnych problemów, należy się przygotować do uprawiania wybranej dyscypliny. Osoby, które mają duże zaległości, najpierw powinny się skontaktować z trenerem lub instruktorem, który wskaże co będzie bezpieczne i od czego należy zacząć ćwiczenia. Trening powinien być racjonalny, trzeba zaczynać od rozgrzewki i stopniowo zwiększać obciążenia treningowe. 

Dla 40-letniego urzędnika, który prowadzi siedzący tryb życia i leczy się np. na nadciśnienie, próba nadrobienia wieloletnich zaległości sportowych w jeden weekend bez odpowiedniego przygotowania może bardzo źle się skończyć. Bezpieczna i zdrowa dla wszystkich, bez względu na wiek, jest umiarkowana i regularna aktywność fizyczna, np. spacery. Namawiam też, by starać się zmienić swoje przyzwyczajenia i stale podejmować umiarkowany wysiłek. Zamiast wjeżdżać windą, wejdźmy po schodach, zanim wsiądziemy do autobusu, przejdźmy 2-3 przystanki pieszo. 

Chorzy też powinni ćwiczyć i uprawiać sport

Aktywność fizyczną zaleca się także chorym, nawet po ciężkich chorobach, jak np. po zawale serca. Lekarz-kardiolog ocenia co jest  lepsze dla chorego - dalszy odpoczynek czy stopniowy powrót do aktywności. Chory musi wykonać szereg badań, m.in. usg serca, testy  wysiłkowe i jeśli nie dają one przeciwwskazań do uprawiania sportu,  rozpoczyna się rehabilitację prowadzoną pod okiem kardiologa. Współczesna medycyna stawia sobie ambitne cele. Już nie chodzi o przeżycie zawału, stawką jest powrót do poprzednio wykonywanej pracy. Kiedyś pytano mnie czy sportowiec z jedną nerką może nadal uprawiać sport. Przeszukałem piśmiennictwo i okazało się, że nowoczesne podejście do zawodników z jedną nerką, zezwala na uprawianie sportu za  wyjątkiem kolarstwa i sportów kontaktowych. Są inne narządy, które też  mamy pojedyncze: mózg, serce i nie stanowi to żadnej bariery do  uprawiania sportu. Dla chorego z jedną nerką, bezczynność może być  groźniejsza niż bezpieczny wysiłek fizyczny.  Siedzący tryb życia  prowadzi do otyłości czy nadciśnienia, co  jest groźniejsze dla tej  jedynej nerki niż nikłe ryzyko urazu - dodaje lekarz. Niektóre choroby  całkowicie wykluczają aktywność fizyczną, ale jest ich niewiele, m.in. zapalenie mięśnia sercowego czy kardiomiopatia. Nie zaleca się ćwiczeń  osobom obłożnie chorym i z wysoką gorączką.